©2019 by Jelle.

Het laatste stuk Peru

13/8/2019

Na de gezellige dagen samen met Torsten en Lutz, de twee Duitse fietsers die ik eerder had ontmoet, gingen we vanaf de stad Ayacucho ieder onze eigen weg. Ik ging richting Cusco, terwijl zij ervoor kozen om door een afgelegen gebied te fietsen.

 

Vanaf Ayacucho was het nog ongeveer 500 kilometer tot aan Cusco, de toeristenhoofdstad van Peru. Ik nam de belangrijkste bergweg die volledig geasfalteerd was. Ondanks dat dit de belangrijkste weg is, was het opvallend rustig. Zo rustig zelfs dat ik me steeds afvroeg hoe de bevoorrading van een grote stad als Cusco mogelijk is. Het antwoord was simpel; het meeste verkeer naar Cusco rijdt helemaal niet over deze weg.

 

Het kostte me zes dagen om de afstand af te leggen, wat ik best netjes vind gezien het feit dat het nogal bergachtig is met dagelijkse passen van boven de 4 kilometer hoogte. De route was het echter zeker waard, met een regelmatig uitzicht op besneeuwde bergtoppen en over het algemeen prachtig weer. Het is in Peru winter, wat gek genoeg betekent dat het ‘t droogseizoen is. Bijna elke dag een strakblauwe hemel met een vernietigend sterke zon op deze hoogte.

 

Lange en geleidelijke klim, typisch voor Peru

Goede morgen!

 

Er zijn jammer genoeg uitzonderingen, want een van de ochtenden (nog steeds onderweg naar Cusco) vertrok ik in de stromende regen. Terwijl ik de hele ochtend aan het klimmen was, hield de regen maar niet op. Vanwege de hoogte veranderde de regen langzaam in hagel en later zelfs in sneeuw. Zeiknat en ijskoud bereikte ik de top van de berg, ik kon zelfs klimmend niet genoeg energie creëren om mezelf warm te houden. De afdaling was vervolgens helemaal horror. Het zich was zeer beperkt, ik had bijna geen remkracht en ik moest een soort van dansen op de fiets om niet onderkoeld te raken. Best wel gevaarlijke omstandigheden, maar met beleid wist ik het volgende dorpje te bereiken waar ze een hotel met warm water hadden. Daar dacht ik geen twee keer over na en nam meteen een hete douche. Een paar uur later waren de wolken als sneeuw voor de zon verdwenen en leek het een doodnormale zonnige dag in de Peruaanse winter.

 

Prachtige middag

 

Namiddag bedoel ik dan

 

De laatste twee dagen fietste ik van het plaatsje Abancay tot aan Cusco, het laatste stukje vóór Cusco was een soort vallei dus ik was daar eventjes verlost van het klimmen. Om Cusco te bereiken moest ik nog wel een klein heuveltje over, omdat het zich (zoals zovelen plaatsen) in een soort kom bevindt. Dat gaf een prachtig uitzicht over de hele stad voordat je erin daalde.

 

 

De laatste tijd heb word ik weer gehinderd door lekke banden

 

 

In Cusco ben ik een week geweest. Het is inderdaad ontzettend toeristisch, maar voor een korte periode vond ik dat niet erg. Het historische centrum is goed onderhouden, de sfeer is goed en er zijn genoeg hippe koffietentjes en goede restaurantjes te vinden. Precies wat je verwacht van zo’n stad eigenlijk. In het hostel waar ik verbleef heb ik een paar andere reizigers ontmoet, Thomas uit New-York en Future uit Engeland. We hebben samen mijn 23e verjaardag in de stad gevierd, ik wilde wat speciaals eten en de keuze viel uiteindelijk op alpaca. Ik moet zeggen dat het goed smaakte! Daarnaast heb ik in de week die ik in Cusco verbleef zowaar het feestbeest uitgehangen door meerdere keren het nachtleven in te duiken.

 

Welkom in Cusco

Het hart van het historische centrum

 

Zo ook de nacht voor ik weer vertrok met de fiets, niet zo handig. Dat herinnerde me aan Guadalajara in Mexico. Ik was daar vorig jaar maar liefst 3 weken en toch vertrok ik vermoeider dan dat ik er aankwam. Ik ben er dus niet veel wijzer op geworden in een jaar 😊, maar wel weer gelachen.

 

Ik besloot om niet naar Machu Picchu te gaan, omdat ze die plek gigantisch uitbuiten en daar trap ik niet in. In plaats van Machu Picchu besloot ik door de Sacred Valley (Heile vallei) te fietsen en daar meerdere dorpjes met ruïnes van de inkas te bezoeken, allemaal met een even makkelijke naam: Chinchero, Moray, Urubamba, Ollantaytambo en Pisac.

 

 

Moncay, honderden Peruanen speelden hier een Inka-ceremonie na (dat wist ik van te voren niet dus ik had mazzel)

 

The Sacred Valley

 

Enfin, na een week Cusco en wat cultuur snuiven in de Sacred Valley was het tijd om weer serieus kilometers te maken. Op richting Bolivia. Toen ik uit Pisac vertrok had ik nog precies 3 maanden voordat mijn ouders in Santiago aankomen. Op zich genoeg tijd, als ik maar wel kilometers blijf maken.

 

In vier dagen ben ik aangekomen in Juliaca, een kleine 200 kilometer verwijderd van de Boliviaanse grens. Ik had hoge verwachtingen van deze stad, maar het stelde eigenlijk niks voor. Vies en compleet sfeerloos. De weg naar Juliaca was overigens wel schitterend. Zo overnachtte ik op een locatie met natuurlijke warmwaterbaden die zich op 4 kilometer hoogte bevonden. Ik kon de kou van de nacht dus vermijden door een duik te nemen in een van de heerlijke hete baden.

 

Stomende baden

 

Herinneringen aan Arizona

 

Eindelijk weer eens gekampeerd

 

Vanaf Juliaca ga ik waarschijnlijk in een paar dagen door richting Bolivia, maar misschien wijk ik af richting een andere stad waar binnenkort een paar lokale feestdagen worden georganiseerd. Wordt vervolgd!

 

 

Please reload

24/10/2019

Please reload

Recente blogs (Nederlands/Dutch)

Recent blogs (English)

October 24, 2019

October 5, 2019

Please reload