©2019 by Jelle.

Het begin van het einde: Argentinië

17/9/2019

Na de spectaculaire tocht door de zoutvlaktes van Uyuni was ik slechts een paar dagen verwijderd van Argentinië. Voordat ik richting het grensplaatsje fietste heb ik nog een bustocht ondernomen naar de stad Tarija, bekend van de wijnproductie op grote hoogte. Ik ben eigenlijk helemaal niet zo’n wijndrinker, maar met Argentinië in het verschiet moet ik eraan geloven en heb ik mezelf voorgenomen om een expert te worden.

 

De busrit naar Tarija was niet bepaald een fijne. Als een malloot scheurde de buschauffeur over de smalle bergweg met talloze blinde bochten. Waar zo’n chauffeur het zelfvertrouwen vandaan haalt is me een raadsel, zeker gezien het feit dat je om de haverklap langs kruizen rijdt. Je zou toch denken dat al die kruizen voor enige terughoudendheid zouden zorgen, maar niets is minder waar. Ik zag de nieuwsartikelen van het busongeluk al helemaal voor me, inclusief foto’s van het wrak. En dan te bedenken dat ze deze busrit ook ’s nachts uitvoeren!

 

Enfin, ik heb zowel de heen- als terugrit gelukkig overleefd. De paar dagen in Tarija waren geslaagd. In een goedkoop hotelletje waar ik verbleef ontmoette ik Tamara, een Argentijnse dame uit Mendoza, zo’n beetje de bekendste wijnstreek van Argentinië. We hebben samen een wijntocht gedaan en enkele goede wijnen gedronken! Ik was zelf meer tevreden dan Tamara, maar ik denk dat dat komt omdat haar wijnstandaard een paar treetjes hoger ligt dan de mijne. Mendoza ligt in de komende maanden op mijn route naar Santiago de Chile, dus ik zal weer treffen in Mendoza!

 

De wijntour groep

 

Met Tamara bij de bodega van Aranjuez

 

Helaas niet bepaald het oogstseizoen

 

 

Eenmaal terug in het stadje waar ik mijn fiets had achtergelaten vervolgde ik snel mijn weg naar de grens. Ik heb altijd geroepen dat ik van Canada naar Argentinië zou fietsen, dus het gaf toch wel een raar gevoel toen ik eenmaal de grens was gepasseerd. Het einde komt toch echt dichterbij nu. Ik moet nog steeds een pokkeneind afleggen, en ik zal nog meerdere landen bezoeken, maar toch. Op acht november komen mijn ouders aan in Santiago de Chili, dus ik had nog ongeveer twee maanden om die regio te bereiken.

 

Argentinië was in elk opzicht een grote verandering met zo’n beetje alles waar ik intussen aan gewend was. Ondanks dat het land zich op dit moment in een grote economische crisis bevindt en voor de negende keer in de bestaansgeschiedenis failliet dreigt te gaan, is het duidelijk een stuk meer ontwikkeld dan bijvoorbeeld Bolivia en Peru. Het voelt bijna als thuiskomen. In het overgrote deel van het land is drinkwater beschikbaar en elke stad heeft supermarkten! Echt van die dingen die je voor lief neemt als je het tot je beschikking hebt, maar die je mist als het er niet is. En het stomme is dat je het in no-time weer allemaal voor lief neemt.

 

Een lief vrouwtje in het grensplaatsje van Bolivia

 

De wind zorgde ervoor dat de eerste paar dagen in Argentinië super gemakkelijk waren. Zonder al te veel krachtsinspanningen ging ik met zo’n 30 kilometer per uur over laatste stuk van de hoogtevlakte. Vervolgens daalde ik door een prachtig gebied dat La Quebrada heet, waarin je continu bent ingesloten tussen twee bergketens.

 

 

De droge dode hoogvlakte werd gedurende de afdaling steeds levendiger

 

 

La Quebrada

 

Ik fietste achtereenvolgend door de steden Humahuaca, Jujuy en Salta. Salta is een van de mooiste steden die ik heb gezien, de Spaanse koloniale stijl is goed bewaard gebleven. Ik heb hier een vrij lange (iets te lange…) stop gemaakt. Vrij spontaan heb ik een vliegticket naar Buenos Aires geboekt. Ik wil deze stad graag gezien hebben, en als ik dan toch in be buurt ben ga ik ook gelijk langs de hoofdstad van Uruguay (Montevideo). Dus even een stedentripje tussen het fietsen door, waarom niet?

 

Het plein van Salta

 

 

Vanuit m'n hostel kijk ik letterlijk uit op dit prachtige bouwwerk

 

Overigens vond de jaarlijkse processie van Salta toevallig plaats toen ik in de stad was. Eeuwen geleden waren twee beelden in de kathedraal ongeschonden gebleven na een aardbeving, terwijl de kathedraal zelf zwaar beschadigd was geraakt. Dit berust natuurlijk niet op toeval maar is het werk van God, dus de beelden werden toentertijd uit de kathedraal gehaald om aan het publiek te laten zien. Dit doen ze sindsdien elk jaar en dit is geen misselijk evenement. Het is verreweg het grootste religieuze evenement in Argentinië en wellicht zelfs de grootste op het hele Amerikaanse continent. Jaarlijks komen velen honderdduizenden mensen naar Salta om deel te nemen aan de processie, waaronder tienduizenden pelgrims. Ze leggen (een deel van) de camino a Salta af die is gebaseerd op de bekende Spaanse pelgrimstocht naar Santiago de Compostella. Ze komen lopend, per fiets of zelfs per paard.

 

Pelgrims op de fiets

Pelgrims per paard

 

Ik ben zelf niet gelovig, maar vind het altijd indrukwekkend om de toewijding van zo’n grote groep mensen te zien. De stad leek zich echt te verenigen. In de dagen vóór de processie werden de hele dag pelgrims onthaald en er waren de hele nacht kerkdiensten. Ik verbleef op een toplocatie op zo’n 2 minuten van de kathedraal en besloot een blik te werpen om half 3 ’s nachts. De kerk was bomvol, net als het hele plein waar de mensen aan het bidden waren.

 

Op de dag van de processie heb ik me tussen de meute gevoegd om een glimp op te vangen van hoe ze de twee beelden uit de kathedraal droegen onder luid klokkengeluid en nog luider sirenegeloei. Iedereen zwaaide wild met zakdoekjes richting de beelden. Bijzonder om gezien te hebben maar ik vond het stiekem wel een beetje lang duren allemaal.

 

Om deze twee beelden gaat het, la virgen y el señor del Milagro

 

De processie (niet mijn foto)

 

Tot zover mijn eerste ervaringen in Argentinië. Wordt vervolgd met een korte* stedentrip naar Buenos Aires en Montevideo!

 

*kort in de tijdsschaal van iemand die ruim anderhalf jaar reist…….

 

Oh en dit is trouwens mijn velg die bijna gaat breken

 

 

 

Please reload

Please reload

Recente blogs (Nederlands/Dutch)

Recent blogs (English)

Please reload