©2019 by Jelle.

Stedentripje (klinkt lekker decadent)

5/10/2019

De afgelopen weken heb ik relatief veel kilometers afgelegd totdat ik aankwam in het prachtige centrum van Salta. Volgend jaar in maart zal ik van het plaatsje Ushuaia naar Europa vliegen, met een tussenstop in Buenos Aires. Ik heb tijdens die tussenstop echter geen tijd om Buenos Aires te bezoeken, iets dat ik wel graag wilde doen. Daarom besloot ik om Buenos Aires nu te bezoeken. Ik kon mijn fiets en bagage achterlaten in het hotel waar ik verbleef en op een vroege dinsdagmorgen vertrok ik richting de luchthaven. Ik vloog met Flybondi, de Argentijnse variant van Ryanair/easyJet, naar de Argentijnse hoofdstad, waar ik rond 10:00 ’s morgens aankwam.

 

 

 

De familie die ik eerder in Jujuy had ontmoet vertelden me dat ze familie hebben in Buenos Aires waar ik kon verblijven als ik dat wilde. Zodoende heb ik contact opgenomen met deze familie en afgesproken om elkaar daar te ontmoeten.

 

Het leven en het tempo van Buenos Aires was echt omschakelen voor me en is niet te vergelijken met steden als La Paz of Cuzco. Buenos Aires is echt een moderne metropool en dat was ik al een hele tijd niet meer gewend. Met een trein ging ik van de luchthaven naar het centrum en ik had op Google Maps de weg naar het appartement van de familie opgezocht. Ik voelde me een beetje verloren in deze reusachtige stad en struinde de straten af op zoek naar bus ‘D’. Ik kon het niet vinden en begreep niet waarom er nergens een bushalte te bekennen was op de plek waar Google aangaf dat ik de bus moet pakken. Het bleek dus niet om een bus te gaan, maar om een metro die zich onder me bevond.... Het was totaal niet in me opgekomen dat ik met de metro zou moeten. Ik nam de trap naar het muffe metrostation en wilde een kaartje kopen maar dat bleek onmogelijk. Het metrosysteem werkt alleen met pasjes…. Het lijkt de 21e eeuw wel, jezus. Ik had zelfs hulp nodig om die incheck-poortjes door te komen, ik voelde me heel dom. Gelukkig is het allemaal geen rocket science en binnen de kortste keren gebruikte ik de metro quasi-nonchalant, alsof ik hier al jaren woonde.

 

Aan het einde van de ochtend kwam ik aan bij het zeer centraal gelegen appartement van de familie, bestaande uit moeder Marcela, vader Alberto en twee jonge dochters Aby en Victoria. Ik werd heel warm ontvangen en voelde me al snel thuis. Ik ben hier een paar dagen gebleven en heb heel veel kunnen zien van de hoofdstad. Ik heb hele dagen door de straten van deze immense stad gelopen, verschillende pleinen, parken en musea bezocht. Ik heb ook nog een bezoek gebracht aan het voetbalstadion van Boca Juniors, gelegen midden in de woonwijk van Bocas.

 

 

 

Naar mijn mening is dit een mooie combinatie tussen New York's times square en het Washington monument in D.C.

 

 NDSM x 1000

Stadiontour van Boca Juniors (ik vind het maar een lelijk stadion, maar ik heb de kuip dan ook als hoge standaard :-) )

 

Buenos Aires is echt een van de mooiste steden die ik ooit heb gezien, de architectuur is zeer indrukwekkend, er is zoveel te zien en te beleven en de algehele sfeer vond ik erg positief. Het stadsleven is wel duidelijk individueler, mensen lopen starend naar hun smartphone door de straten (ben ik zelf ook schuldig aan), kijken je raar aan als je ze begroet en iedereen lijkt altijd haast te hebben. Mensen rennen richting de metro alsof hun leven er vanaf hangt, terwijl er 4 minuten later een nieuwe voorbij komt. Ondanks de prijs die je kennelijk moet betalen voor het stadsleven zie ik mezelf wel een paar jaar in Buenos Aires wonen later, ik heb het idee dat ik pas een fractie gezien heb van wat Buenos Aires daadwerkelijk te bieden heeft.

 

Enfin, een paar dagen later pakte ik de boot naar Uruguay omdat ik graag Montevideo wilde bezoeken. Gewoon omdat het kan zeg maar, als je toch zo in de buurt bent en de tijd ervoor hebt. Ik pakte de boot van Buenos Aires naar het havenplaatsje Colonia del Sacramento, waar ik ’s avonds laat aankwam en één nachtje in een hotel verbleef. Ik ontmoette Laura, een Colombiaanse dame die de volgende dag toevallig jarig bleek te zijn, dus ik voelde me verantwoordelijk om er een leuke dag van te maken. Ze heeft ‘maar’ 1 week vakantie en is in die tijd van hots naar her gevlogen. Net als ik is ze hier ’s avonds aangekomen en zou de volgende middag alweer teruggaan naar Buenos Aires. Als lunch kozen we voor de Uruguayaanse specialiteit; een mixed-grill. Uruguay schijnt bekend te zijn vanwege het excellente vlees dat ze exporteren, en dat kan ik beamen na de mixed-grill!

 

Buquebus, een van de twee bedrijven die verbindingen aanbieden tussen Argentinië en Uruguay

 

Jarige Laura

 

Eind van de middag namen we afscheid en pakte zij de boot naar Buenos Aires, terwijl ik de bus pakte richting Nueva Helvecia. Drie weken geleden, in Noord-Argentinië, had ik een Uruguayaanse gast ontmoet die zij dat ik in het huis van zijn ouders kon verblijven als ik naar Uruguay zou gaan. Zo gezegd, zo gedaan. Ik sliep twee nachtjes in het huis van deze familie, bestaande uit moeder Paola en twee dochters en een zoon. Ook deze familie ontving me heel hartelijk en zo heb ik dus twee dagen mogen aanschouwen hoe een typische Uruguayaanse familie in het platteland woont. Nueva Helvecia, in het Nederlands ook wel Nieuw Zwitserland, dankt zijn naam aan de velen Zwitsers die ooit naar Uruguay zijn geëmigreerd en hier kennelijk zijn gaan wonen. Naast Zwitsers zijn er ook veel Duitsers en Oostenrijkers. Die roots worden duidelijk in de specialiteit van het dorp; er is veel melk- en kaasproductie. De bakker verkoopt zelfs apfelstrüdels (onder de naan estrudel).

 

Op het plein in Nueva Helvecia (UHD foto)

 

Na twee nachten pakte ik de eerste bus naar Montevideo en ik kwam hier op zondagmorgen aan. De winkels openen blijkbaar niet op zondag, want alles was dicht en uitgestorven. Montevideo lijkt wel een dorpje in vergelijking met Buenos Aires, er valt naar mijn mening niet heel veel te beleven. Misschien heb ik heel veel gemist hoor, maar ik heb de indruk dat er niet veel te doen is.

 

 

Niks aan gelogen

 

Vriendengroepjes komen bijeen langs de Ramblas, een soort boulevard om het antieke centrum, om te vissen onder het genot van een mate. Mate is een soort thee, maar dan zonder theezakje. Ze vullen een kopje tot de nok toe met kruiden en gieten daar vervolgens met een thermoskan heet water bij. Dit drinken ze vervolgens met een metalen rietje. Het is echt een soort sociaal ding want omstebeurt krijgt iedereen het kopje toegereikt van de persoon die de zware taak heeft om het kopje steeds bij te vullen met heet water. Het belang van mate in de Uruguayaanse cultuur mag niet onderschat worden, want ik denk dat minstens de helft van alle Uruguayanen op straat met zo’n thermosfles onder hun arm lopen om de mate bij te vullen. Dat geeft een heel komisch gezicht, mate wordt niet met mate gedronken zeg maar.

 

Vissen op een zonnige zondag op Montevideo's Ramblas

 

Een willekeurige zondagmiddag in het centrum

 

Een willekeurige maandagmiddag

 

Onafhankelijkheidsplein in Montevideo

 

Twee dagen later pakte ik de bus+boot terug naar Buenos Aires, wat in totaal zo’n 4/5 uur in beslag neemt. Ik bleef nog een nachtje in Buenos Aires om de volgende dag het vliegtuig terug te pakken naar Salta. Ik heb het maar weer getroffen met de families die me wilden ontvangen en dat heeft deze korte stedentrip ook echt onvergetelijk gemaakt. Ik heb iets van anderhalve week niet gefietst en dan begin je echt wel weer zin te krijgen om in beweging te komen, het lijkt wel een soort mentale verslaving. Gelukkig is het geen slechte verslaving om te hebben.

 

De opkomende zon in de ochtend op weg naar de luchthaven

 

Een laatste blik op Buenos Aires

 

Tot zover mijn veertigste (!) blog. Op naar de vijftig, zou ik zeggen! Ik ben inmiddels alweer uit Salta vertrokken maar die reiservaringen zal ik in mijn volgende blog delen. Als je het hebt uitgehouden tot deze laatste zin, dan wil ik je daarvoor hartelijk danken!

Ciao

 

Please reload

24/10/2019

Please reload

Recente blogs (Nederlands/Dutch)

Recent blogs (English)

December 5, 2019

October 24, 2019

October 5, 2019

Please reload